Wonderpil

We worden zo langzamerhand hoorndol van de schreeuwende reclameuitingen over allerlei smeersels, drankjes en pilletjes die ons eindelijk van onze kwaaltjes en pijn zouden verlossen. De farmacie boert er goed bij. Dat er van haar oprispingen geen mens beter zal worden, dat zal haar een zorg zijn; grof geld wordt ermee verdiend en dat is per slot van rekening haar enige doel. Zij is er niet mee gebaat dat wij gezond blijven, want dat zou het begin van het einde van haar eigen bestaan inluiden.

Zolang onze gezondheidszorg en medisch-wetenschappelijke onderzoeken nauw verweven blijven met de machtige farmaceutische industrie, is feitelijk geen enkele arts meer te vertrouwen. Geen enkele, want ook de alternatieve geneeskunde wordt zwaar gesponsord door grote bedrijven die wereldwijd hun geneeskrachtige kruidendrankjes massaal aan de man proberen te brengen.

Zodra een arts ons een medicijn voorschrijft, zijn wij – goedgelovige burgers – aan de goden overgeleverd.

Natuurlijk bestaan er middelen die bijdragen aan genezing, want de farmacie is niet gebaat bij een wantrouwend klantenbestand. Een teruglopend klantenbestand ook niet, want de omzet en de winst moeten elk jaar hoger.
Wat zou u doen als u als marketingdeskundige voor de farmacie zou werken en van uw baas de opdracht krijgt hier iets op te bedenken? Neem rustig de tijd…

Als cynicus zou u uw baas gerust kunnen stellen, omdat u weet dat de bijwerkingen van al zijn verkochte medicijnen voldoende nieuwe ziektegevallen zullen opleveren…

Iets doen aan ‘preventie’ misschien? We pakken een twintigtal veelvoorkomende kwaaltjes en zetten een veelvoud aan zalfjes, pillen en hormoonkuren op de markt en de omzet is weer gered. Tja…

Een ongemakkelijk vraag? Misschien, maar besef één ding goed: Wat denkt u dat er zal gebeuren als iemand daadwerkelijk een wondermiddel ontdekt? Een middel dat niet alleen kanker geneest, maar ook reuma, suikerziekte, stofwisselingsziekte, Alzheimer en nog veel meer. De geneeskracht van dit middel is door wetenschappers over de hele wereld bewezen. Kans op genezing is zelfs honderd procent. Wat denkt u dat er zal gebeuren? Neem ook nu weer rustig de tijd…

Hoe ongemakkelijk voelt u zich, als ik u vertel dat zo’n wondermiddel al in 1931 werd ontdekt en destijds wereldnieuws was? Dat de ontdekker, Royal R. Rife, in 1931 in het zonnetje gezet werd tijdens een gala waarbij allerlei hotemetoten en de pers aanwezig waren? Dat de laatste testen in 1934 werden uitgevoerd (met uitstekende resultaten!) en dat het daarna stil werd? Dat alle aanwezigen op dat gala ineens niet meer wisten dat zij daar geweest zijn? Dat meneer Rife op allerlei smerige wijzen werd gefrustreerd en gesaboteerd en hij zijn levenswerk naar de knoppen zag gaan? Dat bijna zijn hele team specialisten en wetenschappers werd omgekocht met grof geld uit het politieke en farmaceutische kamp en sommigen zelfs zijn omgebracht?
Dat alle mensen die in de jaren hierna Rifes werk hebben opgepakt eveneens gefrustreerd worden in hun werk? Ze worden belachelijk gemaakt, tegengewerkt, vals beschuldigd en zelfs opgepakt.

Mocht u de neiging hebben dit verhaaltje terzijde te schuiven en mij in het kamp van de complotdenkers, zweefteven, grapjassen of manisch-depressieven te drukken, dan laat ik u vrij. Bedenk wel, dat waarheidsbevinders altijd eerst belachelijk worden gemaakt en daarna van alle kanten worden aangevallen, gefrustreerd, gesaboteerd of monddood gemaakt. Totdat de toestand onhoudbaar wordt.

De Duitse filosoof Schoppenhauer wist al te melden: “Elke waarheid doorloopt drie stadia. Eerst wordt ze belachelijk gemaakt. Dan wordt ze hevig bestreden. Tenslotte wordt ze vanzelfsprekend aangenomen.”

©Helmi van der Helm

 


6 Reacties op “Wonderpil”

  1. Kees de Graaf op 22.01.2010 om 13:59

    Sterk verhaal over een ongemakkelijke kwestie. De farmaceutische industrie is in de maatschappij wat wolfsklauw in je achtertuin is.

  2. Risja Lunes op 22.01.2010 om 17:01

    Jij complottert niet, hoor! Feitje uit mijn ervaring: wanneer ik op de medicijnstatistieken had vertrouwd, was ik nu waarschijnlijk mijn uitvaart aan het regelen. Je schijnt tegenwoordig niet meer je eigen gevoel te mogen volgen. En dus moet je zelf deskundige zijn of worden. Maar dan nog……..lees het schrikbarende verhaal op: http://medischcontact.artsennet.nl/blad/Tijdschriftartikel/Yes-ik-heb-lyme.htm
    Er zijn eenvoudig niet eens complotten nodig om te bezwijken aan medische arrogantie, zoveel is zeker. Er valt nog veel te verbeteren en ik ben in dat kader heel blij met jouw verhalen, ga door!

  3. Wat een geweldig stuk! Ga zo door!

  4. Virginia op 27.02.2010 om 15:45

    Goed verhaal.

  5. Dank. :-)

  6. Ongelofelijk als je de verhalen leest over specialisten waarin wij als patiënten vertrouwen zouden willen hebben.
    Het lijkt er steeds meer op dat mensen met ter zake doende kennis, een grote mond, soms gepaard gaande met een volle portemonnee, het wel redden in de wereld maar de anderen blijven naar mijn idee achter als “proefkonijn”.
    Vanuit mijn werkveld in het onderwijs, ambulant begeleider van leerlingen met autisme en AD(H)D, in ieder geval, om van het stempelfenomeen afscheid te nemen, kinderen met een hulpvraag en scholen met handelingsverlegenheid, zie ik dit ook gebeuren.
    Ouders van kinderen die het klappen van de zweep kennen krijgen meer gedaan dan ouders die de weg naar het beste voor hun kind niet weten te bewandelen. Gelukkig werk ik op scholen die echt het beste voor hebben met hun leerlingen en mag ik hierin meedenken voor ouders en kind, maar deze verhalen geven toch maar aan dat je oogjes en oren open moet houden en je vooral goed moet laten informeren door mensen met ervaring, niet perse de specialist! Blijven schrijven Helmi, houd ons scherp!

Laat een Reactie achter

*) Uw eMail-Adres zal niet worden getoond.