Hoop doet leven, angst doet beven

Alsof we ooit helder inzicht zullen krijgen in de werkwijze van de Nederlandse veiligheidsdiensten. Zoveel aandacht was er voor het Kamerdebat over de ijdeltuiterij van Minister Ronald Plasterk. Een van tevoren als zinloos, voor de b├╝hne, getypeerd debat, dat tot diep in de nacht duurde en eindigde met een kansloze motie van wantrouwen, voorgedragen door die andere ijdeltuit, Alexander Pechtold.

Dat zat erop, volgende zaak graag en dan wel eentje van belang als het kan. Maar dat was ijdele hoop. Diederik Samsom vond het nodig het zinloze debat te misbruiken voor een poetsbeurt van zijn eigen ego. Samsom was woest op Pechtold en iedereen moest dat weten. Het werd een botsing tussen twee mannen wier zelfbeeld veel groter is dan hun ego ooit zal kunnen groeien. De media smulden ervan en probeerden, tevergeefs, olie op het smeulende vuurtje te gooien. Niemand is hier iets mee opgeschoten. Het was zinloos en kansloos.

Tussendoor speelde het Staatshoofd een hoofdrol in het circus Afleiding & Vertier. De Koning had veel te enthousiast gejuicht, op het infantiele af zelfs en hij had ook nog eens rare kleren aan. De Koning wordt door tal van zeer verstandig geachte landgenoten, van groot belang voor het reilen en zeilen van ons land geacht. Tegen beter weten in, maar hoop doet leven en angst doet beven.

Ons land is opgezadeld met een monarchie. Een ongekozen Staatshoofd dat nagenoeg niets te zeggen heeft en zelfs de rol van figurant niet aan blijkt te kunnen. Koning Willem Alexander mag wat ons betreft bieren met wie hij wil. Ook met President Poetin. Deze Koning mag geen politieke factor zijn, laat staan dat hij dat gemaakt wordt. Als een president van Rusland zo dom is om te geloven dat hij er sympathieker van wordt wanneer hij bij wijze van verrassing een biertje drinkt met een schertsfiguur uit een moerasdelta, moet hij dat maar fijn blijven geloven. Een juichend Koningspaar en een plotselinge ontmoeting met een bestrijder van de democratie. Genoeg om ons af te leiden van de dingen waar het werkelijk om gaat en genoeg om premier Rutte over door te zagen, tot op het impertinente af. Laat dat maar aan onze “onafhankelijke” media over.

Ondertussen werd in de Eerste Kamer het scenario voor een naderende ramp geschreven. De Nederlandse Jeugdzorg komt in handen van de amateurs en prutsers van de lokale overheden. De talrijke waarschuwingen ten spijt, hebben onze volksvertegenwoordigers besloten dat alleen de jeugd met een gezonde geest in een gezond lichaam de toekomst heeft. Kinderen met een vlekje kunnen gerust aan de heidenen worden overgeleverd. Bezuinigen doe je namelijk vooral op de zwakkeren in een verzonnen participatiesamenleving.

Ondertussen werd ook duidelijk dat gehandicapten helemaal geen beschutte werkplaatsen nodig hebben, behoeftige bejaarden best kunnen vervuilen en vereenzamen, Groningers makkelijk te foppen zijn en de crisis gelukkig voorbij is. Dat er zo’n 50.000 banen in de zorg verdwijnen is een voetnoot, dat een bank die met staatssteun op de been is gehouden als dank banen schrapt, dat faillissementen tegenwoordig prima gebruikt kunnen worden om honderden mensen langs een omweg brodeloos te maken, dat de werkloosheid nog lang zal blijven stijgen, dat bijstanders geen enkel mededogen verdienen, dat al deze negatieve zaken door extreem rechtse bewegingen als “blessing in disguise” worden beschouwd en misbruikt, het dondert allemaal niet.

Een recordaantal sportmedailles, een ruzie tussen twee superego’s en een carnavalesk optreden van een nazaat van roofadel, beheersen het nieuws. Om van de meer dan schandalige ziekelijke aandacht rond het overlijden van een Minister van Staat nog maar te zwijgen.

Van de redactie van De Waarheid Nu

15 februari 2014

 


Laat een Reactie achter

*) Uw eMail-Adres zal niet worden getoond.