Het kontje van een reetje

Vanmorgen wist ik het zeker: de Grote Onzichtbare Doe-het-zelver – voor het gemak ingekort als GOD – had beslist gevoel voor humor bij het scheppen van reeën, zij het een ietwat vreemd gevoel voor humor.
Hoe dan ook: GOD had waarschijnlijk niets op met de Partij voor de Dieren, daarvan ben ik sinds vandaag bijna van overtuigd.

Wandelend met de hond door de bossen zag ik door de bomen twee reetjes. Ik bedoel nu niet alleen die kleinere versie herten, maar ook echt twee kontjes. Spierwit en duidelijk naar mij gekeerd. ‘Kanniewaarzijn’, dacht ik nog. Als ik jager was, dan zou ik in mijn nopjes zijn geweest met zulke prachtige schietschijven. Daar zijn zelfs de bewegende schietschijven op de politieacademie helemaal niets bij.

Ree wijsje uiterlijk vertoon Ree

© Copyright fotoplatforma.pl

Na een paar minuten bewonderend dit tafereel in mijn opnemend, draaiden de kontjes van de reetjes van mij af en keek ik in twee paar prachtige ogen… Mijn god, wat mooi!

Helaas roken de twee reeën onraad en renden ze snel dieper de bossen in, hun kontjes – verblindend wit – tot het laatste moment nog duidelijk zichtbaar. Ik weet zeker dat een jager moeiteloos in de roos had geschoten. Echt geen reet aan.

Als GOD een reeënliefhebber was geweest, dan had hij heus wel die kontjes van reetjes een schutkleur gegeven. Poepbruin of zoiets. Maar spier- en spierwit???

God, wat dom…

Tenzij hij jager-verzamelaar is van zijn eigen schepselen. Kan zomaar zo zijn.

© Helmi van der Helm

 


1 Reactie op “Het kontje van een reetje”

  1. Jan van den Berg op 04.01.2016 om 18:00

    Zo Helmi, je schrijft leuk!

    (tips ter harte genomen, HvdH)

Laat een Reactie achter

*) Uw eMail-Adres zal niet worden getoond.