Curatoren DSB tonen aan hoe fout Bos zat

(Geschreven door zelfstandig journalist/publicist Erwin Witteveen op woensdag 25-11-09, naar aanleiding van een klein berichtje in de krant: Wouter Bos heeft vorige week nog eens een extra 4,4 miljard staatssteun in de zieltogende ABN-Amro gestopt.)

Op de laatste dag voor de definitieve val van DSB, kruipt DS diep in het stof.
“Beste Wouter”, zo schrijft Scheringa, “zonder jou redden we het niet. Ik heb 100 miljoen nodig.”
Bos wuift de smeekbede arrogant weg. Hij wil geen geld stoppen in een bodemloze put. DS wordt min of meer voor gek gezet. Indirect wordt de indruk gewekt dat DS zelf niet eens doorheeft, hoe armzalig DSB er wel niet voor staat. Meerdere malen heeft Wouter Bos die week subtiel gesuggereerd dat er minstens 5 miljard overheidsgarantie nodig zou zijn om de DSB te redden.
De rechter spreekt het faillissement uit. De curatoren gaan aan het werk.

Enkele weken later melden de curatoren al: ‘als alles is afgewikkeld, resteert nog een verlies van zo’n 300 miljoen euro.’
Het is een onbeduidend persberichtje, wat de kranten achteloos overnemen, zonder na te denken over de diepere betekenis ervan.
Maar wat impliceert die mededeling van de curatoren? Dat als alle rekeninghouders hun rekening hebben leeggehaald en als alle uitstaande kredieten en hypotheken voor een aanlokkelijke prijs zijn doorverkocht aan andere banken en hypotheeknemers, en als de curatoren nog vijf tot tien jaar een riant honorarium declareren, dat dan al met al het saldo van alle bezittingen en schulden een tekort van 300 miljoen euro oplevert. Wauw!!
De onbetwistbare conclusie is derhalve, dat als Bos op 18 oktober 300 miljoen staatssteun in de DSB had gestopt, dat er dan he-le-maal niks aan de hand was geweest. Dat alle klanten van DSB dan al die ellende was bespaard gebleven. Dat alle achterstallige depositohouders dan nog hun geld gehad zouden hebben. Voor de alfa’s onder ons: 300 miljoen, dat is dus 0,3 miljard.

Maar DS vroeg toch slechts 100 miljoen?
Ja, dat was dus zo goed als zeker ook wel genoeg geweest. Want nu hebben de curatoren de uitstaande hypotheken voor dumpprijzen doorverkocht. Dat zal wel minstens 200 miljoen hebben gekost. Want de banken die het overnemen, willen er ook iets aan verdienen nietwaar?
Maar als DSB nog geleefd had, waren die kredieten uiteraard niet verkocht. Dan was die dumpkorting er niet geweest.
Al met al is er één overduidelijke conclusie: DSB had een minimaal liquiditeitsprobleem.
De omvang van het probleem bedroeg slechts tussen de 100 miljoen (minimale schatting DS) en 300 miljoen euro (maximale schatting curatoren).

Dan resteert er nog maar één argument waarom Bos de DSB niet wilde redden met een kapitaalinjectie van slechts 0,1 à 0,3 miljard. Wellicht was de staatskas toen al volkomen leeg?
Was het soms zó ernstig gesteld met de B.V. Nederland? En kon Bos dat toen niet zeggen, omdat dan de paniek zou zijn uitgebroken? Dat zou Bos hebben vrijgepleit.
Maar nee, zo was het niet, zo blijkt een maand later. Medio november ontkracht Bos zijn enige excuus om de DSB kapot te maken. Want op 25/11 lezen we een schokkend bericht in het FD:

“Vorige week kreeg ABN Amro een nieuwe kapitaalinjectie van de staat. Minister Bos (Financiën) stak nog eens 4,4 miljard euro in de bank, als gevolg van een boekverlies dat ABN Amro lijdt op de verkoop van het onderdeel HBU en om de kapitaalspositie verder aan te sterken. Volgens Bos is het de laatste keer dat de staat ABN Amro te hulp schiet. In totaal heeft de staat rond de 30 miljard euro aan ABN Amro verstrekt, waarmee de kans klein wordt geacht dat er bij verkoop van de bank nog winst gemaakt kan worden.”

Wél 4,4 miljard in de bodemloze put ABN Amro? Géén 0,1 miljard in de luis-in-de-pels-bank DSB?? Waarom zit die Bos nog op zijn stoel? In een gezonde democratie was hij al lang tot aftreden gedwongen. Een diepgaand strafrechtelijk onderzoek is op zijn plaats. Alle rationele argumenten om de DSB met staatsinterventie te kielhalen zijn nu echt uitgeput.
De enige vraag die eigenlijk nu nog resteert is: Was Bos te goeder trouw of was Bos te kwader trouw?
Het is ronduit onthutsend, en typerend voor de kwaliteit van de Nederlandse democratie, dat deze vraag nóch in de media, nóch in de Tweede Kamer wordt gesteld.

Alle signalen wijzen erop dat Gerrit Zalm binnenkort wordt aangewezen als de zondebok. Want Zalm was als CFO van de DSB verantwoordelijk voor de dubieuze verkooppraktijken van koopsompolissen.
In een fatsoenlijke rechtstaat zou worden onderzocht of de verantwoordelijke bestuurders en toezichthouders bij DSB (o.a. Scheringa, Van Goor, Zalm, Nijpels, Linschoten) de wet hebben overtreden en gestraft moeten worden. Maar een fatsoenlijke rechtstaat zou absoluut niet tolereren dat een minister dan maar meteen de hele onderneming liquideert. En al helemaal niet als die minister aantoonbaar belangen heeft bij concurrenten (ABN Amro, ING) van de geliquideerde DSB.
Wat is er mis gegaan met Nederland, tussen 2006 en 2009? Want in 2006 ging het nog wél goed. Toen werden voormalige bestuurders van Ahold veroordeeld tot voorwaardelijke gevangenisstraffen en hoge geldboetes, wegens fraude. Maar de ondernemingen Ahold en Albert Heijn mochten (uiteraard!) gewoon blijven voortbestaan. En die floreren nu weer, onder nieuwe bestuurders.
Of zou het boekhoudschandaal bij Ahold destijds ook anders zijn afgelopen, in het fictieve geval dat de minister toen net een paar miljard staatssteun in de concurrent C-1000 zou hebben gestopt, waardoor het wel erg gunstig zou zijn als de concurrent Albert Heijn gedwongen alle filialen had moeten sluiten?

©Erwin Witteveen

 


5 Reacties op “Curatoren DSB tonen aan hoe fout Bos zat”

  1. ‘k ben benieuwd of de pers dit ook verder gaat uitzoeken en publiceren ….

  2. @Jos: uitzoeken misschien nog wel, maar publiceren? Ook onderzoeksjournalisten zijn al lang niet meer ‘vrij’ om zaken publiek te maken. Vorig jaar december hebben zij ‘en masse’ per brief afscheid genomen van de reguliere media (MSM). Ze konden hun werk niet meer doen en kondigden aan zich via verschillende kanalen – verspreid over het internet – van zich te laten horen. Onder andere op http://www.hetvrijevolk.com, waar een goed stuk van wijlen Pamela Hemelrijk over de Amerikaanse banken te lezen is: http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=7009

    Op dit moment circuleert een andere brief op het internet, namelijk een wereldwijde oproep aan alle journalisten om ons weer fatsoenlijk te informeren…

  3. Martin Snoerwang op 24.02.2010 om 14:39

    Beetje kort door de bocht, het gaat niet alleen om geld, dat is er zat. Het gaat om gebrek aan vertrouwen bij klanten en tegenpartij op de kapitaalmarkt, dat is dodelijk voor elke bank. Ook als je er dan 1.000 mio instopt verbetert er niets, anders dan dat men de run op de bank met een paar dagen verlengt en je dat geld ook nog eens moet zien terug te krijgen. Overigens kan de klant zelf ook wel bedenken dat als een bank geld bij je leent tegen een hoger tarief dan anderen het risico hoger is, maar de hebzucht he.
    Zoals de oude Grieken al wisten; arme en rijke mensen hebben een ding gemeen, ze willen meer…
    In dit kader dient n.m.m. in ieder geval het garantiestelsel nog eens kritisch te worden herbezien op haar effecten. By the way, als de DNB zondag 300 telefonisten bestelt bij een uitzendburo hoeft ze het ‘lek’ echt niet bij de intimi te zoeken !

    Martin Snoerwang
    Kredietbeoordelaar

  4. Sven Kramer op de tien kilometer in Vancouver; dát was kort door de bocht.

  5. Erwin Witteveen op 07.07.2011 om 11:25

    Inmiddels zijn we bijna twee jaar verder en nu is duidelijk geworden dat mijn analyse van oktober 2009 correct was. In juli 2011 maken de curatoren van DSB bekend dat alle schuldeisers alsnog hun geld terugkrijgen. Zie: http://www.nd.nl/artikelen/2011/juni/30/gedupeerden-dsb-krijgen-355-miljoen-euro
    Curator Ben Knuppe is ervan overtuigd dat alle schuldeisers hun geld krijgen. “Dat weet ik wel zeker. We gaan alle leningen verkopen. Dat levert ook heel veel geld op. Wanneer dat precies is, dat is nog niet duidelijk.”

    De DSB-bank was dus helemaal niet failliet! DSB was misschien wel de meest solvabele bank van Nederland. Alle verplichtingen konden moeiteloos betaald worden uit de tegoeden, daar kan nu geen enkele twijfel meer over bestaan. Er was slechts een tijdelijk liquiditeitsprobeem, door een bankrun. Een bankrun die ontstond doordat er is gelekt naar de pers.

    Het tijdelijke liquiditeitstekort had eenvoudig gedicht kunnen worden door een injectie van 100 à 300 miljoen euro. De actuele cijfers laten er geen misverstand over bestaan dat zo’n noodlening moeiteloos terugbetaald had kunnen worden.
    De minister van Financiën en de DNB hebben doelbewust nagelaten om een gezonde solvabele bank overeind te houden. Tegelijkertijd worden wél tientallen miljarden staatsgeld gepompt in ABN-Amro en in Griekenland, waarbij het op zijn minst zeer twijfelachtig is of deze leningen ooit terugbetaald kunnen worden.

    Wellink en Bos zijn dus óf incompetent óf ze hadden een verborgen agenda, waarmee ze andere belangen dienden. Een strafrechtelijk onderzoek en/of een parlementaire enquête zouden misschien licht kunnen werpen op deze vraag. In de tussentijd kunnen we slechts constateren welke partijen profijt trekken van het DSB-drama:
    a) De overige banken, die door het wegvallen van de luis-in-de-pels-bank ieder een groter deel van de taart hebben gekregen. En die allen hun consumententarieven drastisch hebben verhoogd. Bij DSB kon je als consument gratis bankieren.
    b) De investeerders die nu leningenportefeuilles opkopen van de DSB-curator. Zoals Investeringsmaatschappij Novapars Capital, die 115 miljoen euro betaalt voor een pakket hypotheken en andere leningen. Dat doet Novapars alleen maar omdat men verwacht veel meer dan die 115 miljoen terug te verdienen. Novapars Capital belegt naar eigen zeggen geld van een aantal zeer rijke Nederlandse families.
    http://www.nu.nl/economie/2552839/eerste-deel-boedel-dsb-verkocht.html
    http://www.investormatch.nl/eerste-investering-novapars-capital.43204.lynkx

Laat een Reactie achter

*) Uw eMail-Adres zal niet worden getoond.